จบ ม.6 เทอมแล้วขอรับ กระผม แต่ว่า จบด้วยไม่ได้ค่อยดีนัก ก็เกิดจากปัญหาเดิมๆ ทะเลาะกับน้องสาวเจ้าอารมณ์ที่มีหนุ่มๆตามมาไม่ขาดสาย ครั้งนี้เป็นเพียงแค่เรื่องสามัญที่ต่างคนต่างอาจจะผิดทั้งคู่(แต่จิตสำนึกแล้ว คิดว่าตนเองผิดเต็มประตูเลย) แต่รู้ไหมว่า คนที่ทุกข์ไม่ใช่เพียงกระผมกับน้องสาวแต่ยังมีอีกหลายคนต้องปวดหัวอีกเพราะ เกิดเหตุจากความน้อยใจไปแล้วรอบหนึ่ง รอบนี้เกิดจากน้อยใจอีกตามเคยยังกับหนังเอามาทำใหม่ยังไงอย่างนั้น แต่ครั้งนี้เกิดจาก การลูบหัว หรือช่วบ้านอาจเรียกว่า ตีหัวก็ได้ แล้วแต่คนจะคิดงับ กระผมรู้ว่ามันไม่ดีบ้างครั้งเกิดหนักมือไปหน่อย อาจเนื่องมาจาก กระผมคนนี้ตัวเกือบเท่าหมีควาย ไม่สิ ขอเปลียนจากหมีควายเป็น มนุษย์หมาป่าแล้วกันเพราะ ใกล้จะทำงาน ก็เลยต้องทำหุ่นให่ใหญ่กว่าปกติ แต่ดัน ใหญ่แบบว่า กล้ามเนื้อนท้องมันเกินออกมา ก็เลยแย่ ย้อนกลับไปเรีองเดิมต่อ รู้ว่าน้องเขาเจ็บแต่ทำไมต้องหยิ่งใส่ด้วยพูดก็ไม่พูดด้วยยังกับ พวกที่นั่งอมทุกข์ไปวันๆ หากไม่ระบาย ออกมาอาจจะกลายเป็นยายบ้าหรือคุณยายบ้าก้ได้ เพราะฉะนั้น ผมก็เลย ต้องหาทุกวิธีทางช่วยให้มัน ร่าเริง ไม่เคลียดกับการเรียนแต่กลับมาเครียดกับพี่ชาย บ้าๆบ๊องๆอย่างผมแทนก็เลย บ้างครั้งเดินไปเดินมากับพวกน้องบ่อยจนมีคนหาว่าผมไปจีบน้องเขา แต่รู้ไหมว่า ผมไม่เคยคิดแม่สะนิดเลย เพราะแต่เพียงน้องสาวที่น่าจัดอัดกับ ประตูบ้านสะเสียจริง ทั้งๆที่ปวดแขนดันไปเล่นวอลเลย์เฉย ไอพี่ชายก้ใช่ย่อย เอ็นขาอักเสบ ก็ยังถอดสังขารไปเล่นเป็นเพื่อน แต่รู้ไหมว่า กลับมาแต่ละที่แช่น้ำอุ่นคลายเส้นเอ็นก่อนแล้วจึงทายา แล้วก้กินยาอีก แสนจะทรมารเลย ที่เดียว แต่เพื่อน้องก็เลยต้องเล่นเป็นเพือ่น ไหนน้องจะใกล้สอบพี่คนนี้ก็ต้องไปขุดๆๆๆ หนังสือเก่า สมัย ม.4 มาอ่าน เพื่อสามารถไปติวน้องๆได้ อีกอย่าง อยู่ ม.6แล้ว มันก็แสนจะว่าง เพราะต้องนั่งอ่านของเก่าสมัย ม.4-ม.6 เพือ่เตรียมสอบต่างๆ แต่ก็ดันโง่ ลืมสมัครไม่รู้ที่ไหนจะมีให้คนโง่ๆอย่างผมสมัครบ้าง แต่ยังไงก็ตามสงสัยแย่เพราะว่า ผมไม่ได้ไปเรียนอีกจนกว่าจะเปิดเทอมนอกจากวันเสาร์ที่ต้องไปติวพืนฐานวิศวเท่านั้ก็จะได้พบกันน้องสาว แต่น้องสาวที่ก็มีแต่ตัวแสบคนนี้เท่านั้นที่ทำให้พี่ชายคนนี้น้อยใจอะไรหนักหนาก็ไม่รู้ เป็นพี่ชาย หรือเป็นน้องชายกันเนีย อยู่ตั้งม.6 แต่มทำตัวยังกับ ป.1 ที่ต้องการให้คนอื่นเขามาสนใจตนเองทั้งๆที่ ตนเองก็สามารถดูแลตนเองได้แท้ๆแต่อย่างว่า คนมันติ่งต๋อง ทำไงได้ ก็ได้แต่พัฒนาตนเองให้มีคามคิดเท่าคนอื่นเขาบ้าง( เวลาทำนิสัยเด็ก ทำสะเด็ก แต่หน้าไม่เด็กเอาสะเลย แถบทำแล้วไม่อายเด็กเขาด้วยสิสงสัยกระผมจะหน้าด้วยซีเมนเสริมเหล็กกล้าหนาประมาณ 8หุน ก็ได้ ไม่ความจริงแล้ว เวลาผมทำตัวปกติมันก็ติ่งต๋องอยู่บ้างแต่เวลาเป็นการเป็นงานสิ ยังกลับอีกคนแทนเลย กลายเป็นคนสุขุมรอบครอบ เยือกเย็นจนบ้างครั้งหาว่าผมเป็นบ้า เก้บอารมณ์เก่ง แต่โมโหร้ายมากๆขอบอก ร้ายจนแบบว่า ร้ายแบบนี้มีที่ไหน อะไรๆก็ลงที่ตนเอง ต่อยกำแพงจน จะเป็นรูแล้วที่บ้าน อาจจะซาดิก ไปบ้างแต่ก็ยังดีกว่าไปทำกับคนเขาไม่นั้นคงจะเป้นเรื่องเปล่าๆ หรือว่าหากโมโหมากโปรดดูสีน่ายังกับคนไม่เอาบุญมองอะไรก็ รกหูรกตาไปหมดอย่างจะให้มันหายไปด้วยซ้ำ แต่ก็แปลกโมโหสะพักถ้าได้ระบายก็จะดีเองแต่กลับทิ้งซากความทุกข์ใว้ให้คนอื่นแทน แต่ อย่างไรก็ตามประเด้นสำคัญคือ การขอโทษ น้อง เพราะว่า พี่รู้ว่าพี่ผิด น้องไม่ได้ผิดสะนิด แต่หัดวางตัวดีๆบ้าง เพราะพี่คนนี้เป้นห่วง ไม่ใช่กลัวน้องจะมีแฟน แต่ว่า เป็นผู้หญิงอัดเล่นตัวไว้บ้างหากปล่อยตัวง่ายอย่างนี้ จะมีน้อยคนนักที่จะเห็นคุณค่าภายในของเรา การที่คนเราจะจริงใจมันไม่มีทางบอกได้ว่าจะจริงใจเมื่อไหร หรือเขาโกหกเรา แต่จะรู้เองว่า เวลาเราลำบาก เขาจะมาช่วยไหม สิ่งที่อยากสอนก็สอนไปบ้างแต่หลักใหญ่ๆไม่เคยได้สอนเพราะอาจเป็นว่าน้องยังเด็กตามใครยังไม่ทัน หรือว่า บอกว่าเก่งแล้วแต่ก็ยังถูกหลอกได้ บ้างครั้งก็โกหกตัวเองไปวันๆว่าตนเองมีความสุขกับวันนี้ แต่ลองหันกลับไปดูสิว่า ความสุขที่เกิดขึ้นมันเป็นความสุขที่แท้จริงหรือไม่หรือเป็นสิ่งที่เราโกหกตัวเองเพื่อมีความสุขไปวัน หากคิดว่าเขาจริงใจกับเราละก็ บอกเลยว่าไม่มีใครจริงใจแน่นอน ตัวอย่างง่ายๆ หาก เอาหิน2ก้อนไปเผาไฟ แล้วเอาวางไว้บนหัวเรา กับหัวเขา ไม่มีใครเลยที่จะปัดของคนอื่นก่อน ปัดให้ตนเองก่อนเสมอ แต่จะมีคนที่ปัดให้เราก่อนคือพ่อแม่ของเรา ที่เขาไม่สนใจว่าเขาจะร้อนยังไง แต่เขาจะห่วงลูกก่อนเสมอ
สุดท้ายของการบ่นก็คงเป็น
พี่ขอโทษที่ทำให้น้องเจ็บ แต่รู้ไหมว่าที่พี่แกล้งอะ เพือให้น้องไม่เครียด หากน้องไม่ชอบก็บอกตรงๆว่าไม่ชอบจะได้ไม่ทำไม่ใช้นิ่งไม่พูดไรพอเข้าไปคุยก็ไม่ยอมคุย รู้ไหมคนที่ทรมารคือพี่ พี่ไม่รู้ว่าน้องเป็นอะไร หรือหนักใจอะไร แต่รู้ไว้บ้าง เอาตัวเองเป็นที่ตั้งก่อน เรื่องคนอื่นอย่าไปสนใจมาก คนเรา มันคิดจะหลอกก็หลอกได้เสมอ แต่ทำหุ่นขึ้นมา1ตัว แล้วเราเป็นคนแสดง เพื่อหลอกคนอื่น คนที่เรารุ้จักดีอาจจะไม่ดีเสมอไป หากเราไม่รู้เบื่องลึกของเขา หากน้องคิดว่าเขาดีพี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่อย่าทำให่เสียการเรียน หรือเสียเพี่อนเลย เพราะคนที่เจ็บคนสุดท้ายน้อง ไม่ใช่เขาคิดว่าเขามีปัญหาหนักใจมาก ลองคิดทบทวนดีๆว่าคนเราอะ ไม่เคยมีคำว่าโชคร้ายเสมอไป แต่มันจะมีโชคดีปะปนกันในชีวิต วิธีจับโกหกก็สอนไปบ้างแล้วหัดสังเกตดูไม่ใช่ว่าเราปล่อยให้เขาหลอก คนเรา หากไม่ทันคนก็ทำอะไรไม่ผลสำเร็จ ในชีวิต ที่มีสังคมเป็นตัวกำหนดแนวทาง